Biorąc powyższe pod uwagę należy zastanowić się, czy nie warto byłoby wdrożyć standard XBRL? Przecież występuje wiele podmiotów raportujących, które używają różne oprogramowania softwarowe, zaś raportowane informacje są przekazywane do odbiorców mających podobne wymogi.

Mimo tego, iż może wydawać się to trudne do wyobrażenia, opisana sytuacja miała miejsce naprawdę- mamy z nią do czynienia w Hiszpanii. Jakiś czas temu zdecydowano się tam na decentralizację systemu administracyjnego. Skutkowało to powstaniem ponad 17.000 podmiotów władzy różnego poziomu, które zobligowane są do corocznego sporządzania rozliczeń budżetowych. Należy zauważyć, iż 80% z nich reprezentuje społeczności o liczbie ludności poniżej 5000.

Do pewnego momentu powstałe raporty wyróżniały się różnorodną formą. Na szczęście rozpoczęto wdrażanie projektu LENLOC (Liquidación ENtidades LOCales = LOCal Entities budget settlement). Zakładał on wykorzystanie XBRL do standaryzacji wymiany informacji w sektorze publicznym. Mimo braku przepisu nakazującego raportowanie w formacie XBRL, osiągnięto niezwykły postęp w elektronizacji procesu sprawozdawczości. Świadczą o tym poniższe dane:

-          od 2004: tylko raporty papierowe

-          od 2006: dostępne w Internecie formularze jako wzory raportów do ręcznego wypełnienia

-          2006: wykorzystanie elektronicznego podpisu i rozwój taksonomii XBRL

o        20% raportów w formacie XBRL

-          2007: 60% raportów

-          2008: ok. 80%

-          2009:….

-           

Więcej informacji: publikacja “Spain, the quiet achiever”