Rdzeniem XBRL są taksonomie, które porównać można do słowników tematycznych, definiujących wiele pojęć, mogących wystąpić w danym rodzaju sprawozdania. Przykładowo, w taksonomii opartej o Ustawę o rachunkowości zdefiniowane będą takie terminy, jak "aktywa", "zysk netto", podczas gdy taksonomia oparta na MSSF (Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej) definiować będzie pojęcia "goodwill", czy też "depreciation and amortisation". Innym przykładem taksonomii mogą być regulacje wynikające z Nowej Umowy Kapitałowej (COREP, FINREP), regulujące zasady raportowania banków do swoich lokalnych nadzorców.

 
Biorąc pod uwagę dane regulacje prawne, taksonomia definiuje poszczególne pozycje sprawozdania finansowego. Język XBRL pozwala na szczegółowy opis każdej pozycji. Zdefiniowane zostaną m.in.: charakter danej pozycji (monetarny, procentowy, tekstowy), wymiar czasowy (dane za okres czy na koniec okresu sprawozdawczego) oraz jej charakter księgowy (winien lub ma). Dzięki dokładnemu określeniu charakteru pozycji sprawozdania finansowego, dane przesyłane w oparciu o taksonomie są automatycznie przetwarzane oraz analizowane przez systemy IT bez możliwości wystąpienia błędu.